COMO NACEN OS PREXUÍZOS?
Os prexuízos parten dunha tautoloxía (unha
opinión irrefutable) que son os denominados estereotipos.
Primeiro pensamos en negativo sobre algo, logo esas ideas pasan a ser
sentimentos que expresamos como prexuízos e o máis grave é cando se converten en accións negativas (discriminacións)
Un prexuízo é criticar sen argumentos
obxectivos, sen ter coñecementos previos de algo. De tal xeito aglutinamos
baixo un mesmo criterio varios grupos de persoas, é dicir, creamos unha opinión
comunmente negativa sobre ese grupo de persoas ou unha situación sen reparar
nas singularidades de cadaquén. O prexuízo lingüístico é un xuízo de valor
sobre unha lingua e os seus falantes. Os romanos e os gregos falaban por
exemplo de pobos "bárbaros", é dicir, os que non sabían falar e só emitían sons como bar--bar... e polo tanto inferiores para referirse
aos que non falaban latín ou grego, as linguas dignificadas polo imperio.
ESTEREOTIPOS E PREXUÍZOS
CUESTIÓNS:
1-IDENTIFICANDO OS PREXUÍZOS MÁIS COMÚNS SOBRE
O GALEGO
Despois de definir o concepto debemos dar un
paso máis neste proceso de erradicación dos prexuízos.
A primeira das metas que nos marcamos é poder
identificar ditos prexuízos. Imos probar sobre un texto, unha situación
determinada.
Imos probar a identificar que prexuízos dos
que aparecen na listaxe da ilustración están neste texto adaptado dun relato de
Suso de Toro:
FALANDO DE NOMES...(Nunha oficina do Rexistro Civil falan o oficinista e un cidadán, un tal Xosé)
- ¿Qué quiere?
- Viña cambiar o meu nome do castelán para o
galego.
- Pero hombre, no le entiendo. ¿Qué pasa con
su nombre? ¿Está mal?... es que no acabo de entender lo que pretende usted
exactamente. No sé a dónde quiere llegar.
5- Pois... Mire, o nome co que eu figuro no
Rexistro Civil é "José". Ben, pois onde di "José" eu quero que poña "Xosé". Non
sei se me expliquei ben ou lle queda confusa esta última parte.
- No me sea irónico, que así no se le va a
ninguna parte. En resumidas cuentas, usted lo que pretende es traducir su
nombre al gallego. Ya veo. Verá yo no me quiero meter en lo que no es de mi
incumbencia, pero dígame, ¿no le gusta su nombre? José es un nombre muy bonito.
Yo mismo me llamo José. Y mi hijo mayor, que es abogado.
10- Mire, señor José, nin me gusta nin me
deixa de gusta o meu nome, pero eu quero que figure en galego.
- Ya, ya veo. Pero, total, a usted qué más le
da. Si usted quiere llamarse Xosé, ¿quién se lo impide? Es libre de firmar como
quiera.
- Xa, pero eu quero que, ademais de chamarme
eu a min mesmo "Xosé", figure así nos papeis. Que se me recoñeza o meu nome.
15- Ya. Como los travestis, que se operan y
luego quieren que se les reconozca el cambio de sexo. Vamos, entre hombres, de
tú a tú. Dígame la verdá, ¿a usted le llama realmente alguien "Xosé"? Non lle
pasa coma a min que todos me chaman Pepe?
- Si, home. Pero eu quero figurar a todos os
efectos legais coma o "Xosé" que son.
- Ya, como los travestis. O sea que lo suyo es
debido a sus ideas.
20- Pois si señor. O meu idioma é o galego, o
idioma do meu país é o galego, e eu quero dentro e fóra do meu país chamarme "Xosé". En galego. Non sei se me explico.
- Se explica usted perfectamente. Es
sorprendente cómo las ideas políticas pueden esclavizar a una persona. Y eso
que usted parece una persona con estudios?¡Usted es un fanático! Alá usted y
las consecuencias que le deparen sus actos. Pero no piense ni por un
25) momento que es usted más gallego que yo.
Mire, tamén eu sei falar galego. Sempre que vou ao campo e falo cos paisanos,
falo galego. A Marela, o carro , a fonte? Pero galego verdadeiro, eh. O
enxebre. Non ese inventado agora polos profesores que non o mamaron. Vostede
mamou o galego?, eh?, mamouno?
