Constrúe un texto narrativo a partir desta
viñeta usando como elementos esenciais as referenciais citadas na ilustración e o que xa sabes sobre a morte e a
tradición en Galicia. Escolle con esmero para esta historia o seu final, pensa
logo tamén o ton, o ritmo máis axeitados, aqueles que che permitan poñer en
práctica e amosar no texto creado as túas destrezas literarias máis sutís e
deleitosas.
Has de reflexionar sobre a voz narrativa que
vas usar, de entre as varias posibles e, claro está, o/a personaxe ou os/as teu(s)/túa(s)
protagonista(s). Podes usar a descrición de espazos e o diálogo de personaxes,
ou se cadra botarás man dunha narración sen máis. Pero enche o texto de
recursos estilísticos que fagan o texto atractivo e intenso. Un consello
esencial: Debes coidar a ortografía, pasarlle o corrector e procurar non ter
nin unha soa falta. Sorpréndenos!
NOTA DE INTERESE: Esta pequena obra poderá
sumarche un punto nesta avaliación a túa nota, mais só haberá tres textos
seleccionados por aula canxeables por unha das preguntas do próximo exame de
galego.
Anímate a probar sorte!
Participaron de 2º ESO A:
Mateo Alonso, Alba Miguélez, Fernando Padín, Fiona Pouseu, Cloe Sampedro e Iago Padín
Participaron de 2º ESO B:
Sabela Argibay, Héctor Caldas, María Canosa, Victoria Castro, Iago Fragueiro, Xabier González, Ángela Moldes, Valeria Osorio, Uma Otero, Mariña Otero, Carlota Paz, Lola Pazos e Teo Recamán.
Os textos gañadores estarán proximamente colgados na páxina da Biblioteca de Secundaria.
A adolescencia é unha etapa crucial xa que
nesta banda de idade é cando se produce a opción lingüística que logo tenderá a
perpetuarse. Van dedicadas estas páxinas a vós rapaces e rapazas da ESO.
Trátase dun texto que procura combater as simplificacións e os prexuízos
vixentes aínda no século XXI, opinións lingüísticas baseadas en xuízos erróneos
de poderosa inercia que malia estaren superadas, demostrada a súa falsidade,
seguen tendo un eco notable na opinión pública de hoxe, especialmente entre os
sectores máis novos da sociedade, unha das razóns da perda de falantes entre a
mocidade. O futuro do galego está na xente nova, sodes os falantes do mañá, a
continuidade da lingua está condicionada porque a acollades conservedes e
usedes libres de simplificacións e prexuízos.
As ideas e opinións sobre a lingua galega que
temos as galegas/os son moi variadas. Tamén é verdade que moitas veces as
opinións que posuímos non son nosas, son prestadas. Adoptamos a que soe ser
maioritaria ou que cremos que comparten a maioría das persoas (se todos pensan
así, debe ser o correcto). Iso afórranos traballo.Pero coidado, porque iso pódenos enganar moi
facilmente, adoptar unha opinión que cremos maioritaria non é garante de que
sexa certa e nin tan sequera opinión da maioría (durante cantos séculos se
pensou que a terra era plana?).
Este libro repara na importancia de convidar á
reflexión. a pensar honradamente sobre o galego, esperando que nestas páxinas
descubras elementos que che permitan crear unha opinión propia, túa, sen simplificacións
, sen prexuízos sobre a lingua galega.
DESPOIS DE LER O LIMIAR-PRÓLOGO E O CAPÍTULO 0
CUESTIÓNS
1- A que xénero pertence este libro? Por que
esta lectura non é unha novela nin un conto, non é un libro de poesía nin é de
teatro?
2- Sobre a páxina 11: Este libro a quen vai
dirixido especialmente? Por que?
3- Con que adxectivo, as galegas/os,
denominamos á gaivota común? Que ten de estraño?
Por que cres que facemos isto as galegas/os?
4- Algo semellante a da gaivota ocorreu con ROSALÍA
DE CASTRO, pero como debemos interpretar realmente a súa obra? Atopa a resposta na
páxina 14.
5- Sobre que vai tratar este libro de Manuel
Núñez Singala? Por que o sabemos. Procura os argumentos que dá o autor na
páxina 15.
I-Na
prehistoria están as raíces da nosa identidade: Os primeiros
habitantes de Galicia, a civilización dos castros falaron diversas linguas eran de orixe pre-indoeuropea e logo cara o século VI
antes de Cristo chegarían aquí tribos de celtas, unha das grandes familias
indoeuropeas. Ambos deixaron a súa pegada no galego, son o substrato da nosa
lingua.
II-Antes do
galego, GALLAECIA: Os romanos chegan ao noso territoriocara o 131 a.C.. Esta terra tiña unha cultura prerromana
que chamamos castrexa. Os romanos establecen unha división provincial na
península dándolle o nome de Gallaecia a un territorio maior da actual Galicia,
que chega polo sur ata o río Douro e
polo leste ata Cantabria. O latín substituíu as linguas dos anteriores
poboadores e será a base sobre a que nacerá o galego.
III-GALICIA,
o 1º reino medieval de Europa: Coa chegada dos Suevos, un pobo xermánico, baixo o seu
dominio consolídase un reino independente que levará o mesmo nome dado antes
polos romanos e seguirá falando latín con certas aportacións denominadas de
superestrato de orixe xermánica.
O NACEMENTO, ESPLENDOR E DECADENCIA MEDIEVAL DA NOSA LINGUA
IV-Nace o
galego e as peregrinacións a Compostela: Entre o VIII e
o IX o idioma que fala este reino de Gallaecia diferénciase claramente do que
se fala noutros puntos da península, xa non é latín. Polo sur da península os
musulmáns fanse fortes, pero van ter escasa presencia no norte. Descóbrese o
sepulcro de Santiago en Compostela. Aínda que se fala o galego o primeiro
documento escrito non aparece ata moito máis tarde, o ano 1228.
V-O
esplendor medieval da nosa literatura: Nos séculos XII-XIII o uso do
galego xeneralízase mesmo na escrita e será entón cando aparecen as primeiras
expresións literarias en forma de cantigas. O desenvolvemento da arte románica
tamén será, en certa medida, unha consecuencia dos intercambios culturais do Camiño
de Santiago. A lírica galaico-portuguesa será o referente literario de poetas
de toda a península e unha das máis importantes de Europa. Ao longo destes
séculos, a pesares da independencia de Portugal no 1128, existía unha mesma
lingua ao norte e ao sur do Miño.
VI-Decadencia
do XIV-XV: A desaparición
dunha nobreza galega que promocione a literatura en galego, ao ser substituída
por outra de orixe castelá, provocou un proceso de decadencia que non só fai
desaparecer o reino de Galicia, senón tamén a súa literatura culta.
DOS SÉCULOS ESCUROS AO REXURDIMENTO
VI(bis)- Os Séculos Escuros XVI-XVIII: Nos Séculos Escurosa lingua galega tras da caída da nobreza da nosa terra perde todo cultivo escrito, pero permanecerá viva entre as xentes humildes, unha poboación iletrada que manterá a fala e unha rica literatura de tradición oral, verdadeira sustentadora da nosa cultura ata ben entrado o século XIX.
VII-Os
ilustrados e precursores dunha nova etapa: Á luz dos
ilustrados comezarán a disiparse as mestas néboas destes séculos sobre o noso feito cultural. Martín Sarmiento, foi dos primeiros en
preocuparse pola situación do noso idioma e propoñer camiños de normalización
cultural como a introdución do galego no ensino, na administración da xustiza
ou na igrexa.Escribe unha obra en galego modelo para que xa no século XIXaparezan máis obras na nosa lingua, as dos chamados precursores, que prepararán o camiño para as
grandes figuras que virán axiña.
VIII-O
primeiro galeguismo e o Rexurdimento literario: A mediados do
XIX en 1846 nace un movemento de reivindicación política, o Provincialismo, que
ao ser reprimido pola forza, fixo refuxiarse nun movemento cultural a toda
reclamación de dereitos para Galicia. Coa publicación das obras de Rosalía de
Castro, Eduardo Pondal e Curros Enríquez comeza o Rexurdimento da nosa
literatura culta. Tamén a finais do século dará comezo a andaina dos movementos
galeguistas.
DO SÉCULO XX Á ACTUALIDADE
IX-Unha nova
idea de Galicia: Do Galeguismo ao Nacionalismo: Afondando na
identidade de Galicia e nas súas necesidades vaise dar paso á constitución do
Partido Galeguista, xorde o movemento nacionalista da man das Irmandades da
Fala que se preocupan por recuperar e modernizar a tradición cultural galega e
superar o complexo de inferioridade dos galegofalantes. A xeración Nós e Castelao
son ademais de destacados puntais da nosa literatura, os ideólogos que elaboraran
o primeiro Estatuto de Autonomía para Galicia no ano 1936 que sería aprobado en
referendum polo pobo galego e que recoñecía o galego como lingua cooficial e lingua obrigada no ensino e a administración.
X-O
Franquismo e a instalación do bilingüísmo: Co inicio da
Guerra do 1936 o proceso galeguizador paralízase ao resultar vencedor o ditador
Franco. A represión xeneralizada tivo unha especial incidencia sobre a nosa lingua.
O galego convértese en lingua clandestina ou de uso familiar e coloquial, o seu
cultivo literario desprázase fóra de Galicia ao exilio americano. Nun momento
de declive do mundo rural, a presión na escola e a proliferación dos medios de
comunicación de masas (radio,TV) aséntase o castelán como idioma oficial do
réxime e vaise impoñendo o uso docastelán ás xeracións máis novas.
XI-Un
difícil proceso de recuperación da identidade: Arredor do 1950 en condicións moi
desfavorables comeza un lento e tímido movemento de recuperación editorial ao
que se suman iniciativas puntuais como a institucionalización do Día das Letras
Galegas a partir do ano 1963. Pequenos
pasos que son acompañados da vertebración na ilegalidade dos partidos políticos
que van preparando o camiño de volta da democracia e con ela dos dereitos
históricos das distintas identidades nacionais do Estado Español tras corenta
anos de ditadura.
XII-A Galicia
da Normalización: A partir dos anos 80 coa implantación da democracia, da
Autonomía e da Xunta de Galicia comeza un proceso de dignificación do uso da
lingua galega en todos os ámbitos da sociedade coa aprobación en 1983 da
primeira Lei de Normalización Lingüística, e un novo camiño de promoción coa
aparición da RTVG, coa introducción por vez primeira do galego no mundo de
ensino e da administración, e a aparición de numerosas editoriais galegas. Un
proceso que coa incorporación das novas xeracións medrará, asentará a nosa
cultura e contribuirá a enriquecer coa nosa aportación o patrimonio universal
da Humanidade ao longo do século XXI.